spiegelaar

BEAR FISKER

meer dan coaching

BEN IN LIEFDE
MET JE INNER SHIT

Zelf heb ik deze zo lang willen ontwijken. Vanaf mijn jeugd had ik de ‘luxe’ dat ik gezien werd door mijn moeder en diverse vrienden van haar. Ook zat ik al vroeg bij hulpverleners en een bevriend astroloog. Ik had lange gesprekken en droeg jong mooie en waardevolle inzichten die ik zeer beperkt met leeftijdsgenoten kon delen…
Al had ik een ‘rode moeder’ (strijder voor vrouwenrechten) die counselde (op zijn Drents: hen en weer proat’n), een vader die in opname zat (dus zichzelf aanging), leerde ik over ZelfLiefde en vergeving, oordeelloos zijn en leerde ik mijn medemens te omarmen in wat ze brengen. En toch, ik vond het maar niets als dat softe gedoe, want ik wou mijn licht ontkennen en mijn duister leven. Dus ik brak in, vocht op straat, werd bedreigd en bedreigde, gebruikte stiekem al jong alcohol en cananis (alcohol denk 12, cananis denk 14) en wou vooral niet echt voelen terwijl ik toch alles had wat velen zo konden verlangen van hun ouders. We waren namelijk ook nog eens macrobiotisch en nudistisch dus lekker bewust, tja, dat wil je toch allemaal zou je zeggen…
Nou deze man zag dat dus anders, en waarom? Omdat ik toen onbewust al wist dan wanneer ik mijn onderbewustzijn los zou laten ik mijn duister moest gaan zien en daar vreesde ik voor…
Dus ging ik de weg die vele bewuste oude zielen gingen, de weg van zelfsabotage en ontkenning. Ik was bang, bang voor het niets, bang voor het zelf, bang voor mijn kunnen, bang voor mijn kracht. Echt, ik deed letterlijk uitspraken over mijn angsten in deze zaken…
En wat had ik een geluk, ik babbelde redelijk goed, en was meestal net wat bewuster dan mijn gemiddelde omgeving dus het leek altijd heel wat. Haha, een geniale mind had ik, het overleefde doordat anderen nog ‘sliepen’ en ik daardoor net dat beetje verschil wist te maken…
Tja, totdat ik inzag dat ik mijzelf echt intens voor de gek aan het houden was. Daarin genoot ik wijze zielen die met Liefde op mijn tenen trapten, of flink in mijn ballen trapten, om mij wezenlijk wakker te schudden…

Grrrrrrr en auwchhhhh, bleghhh en fuck hun!
Waarom had ik die wijze zielen nou gemanifesteerd?

En hoe dankbaar ben ik nu, dankbaar dat ik mocht leren voelen waar mijn angsten over gaan, leren zien waar ik mijzelf saboteer. Zalig is nu de reis, en nu, in deze reis, waar ik kies voor ZelfLiefde en het nu wezenlijk van waarde is in mijn leven…
Mijn reis is gaande, ik realiseer mij dat ik nog steeds dieper en dieper mag gaan, en alleen al daarom is er nu al zoveel meer rust en Liefde in mij. Het is zo zalig om in dit lichaam met deze ervaring te zijn. Met alle pijn, angsten en verdriet die er ook kunnen zijn, ben ik een innerlijk rijk mens…
In ZelfLiefde <3
Your Name *

Your Email *

Your message